احیای گنجینه‌های خفته؛ هم‌افزایی شهرداری و میراث فرهنگی برای شکوفایی گردشگری و صنایع‌دستی اهواز

در گام نخست، میراث فرهنگی باید مطالعات آسیب‌شناسی و ضوابط مرمتی محدوده منتخب را تدوین کند و شهرداری نیز بسته‌های تشویقی و حمایتی را برای مالکان، سرمایه‌گذاران و کسبه به اجرا بگذارد. سپس کارگروهی دائمی با حضور نمایندگان شهرداری، میراث فرهنگی، بخش خصوصی، دانشگاهیان و نمایندگان اقوام تشکیل شود تا روند اجرا را هدایت و نظارت کند. در مراحل بعدی نیز منابع مالی می‌تواند از محل اعتبارات ملی، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و درآمدهای گردشگری تأمین و صرف توسعه زیرساخت‌ها، پیاده‌راه‌سازی و بهبود دسترسی‌ها شود. شورای اسلامی شهر و شهرداری نیز باید چشم‌اندازی روشن، شفاف و بلندمدت ترسیم کنند تا شهروندان و سرمایه‌گذاران بدانند که این مسیر، مقطعی و سلیقه‌ای نیست، بلکه بخشی از راهبرد توسعه پایدار شهر است.

ثمرات چنین رویکردی بسیار فراتر از مرمت چند ساختمان تاریخی خواهد بود؛ احیای هویت ایرانی ـ اسلامی شهر، جذب گردشگران داخلی و خارجی، ایجاد اشتغال پایدار، جلوگیری از خروج سرمایه، حفاظت از آثار ملی، معرفی اهواز به عنوان پایتخت گردشگری اقوام و کاهش روند مهاجرت از مهم‌ترین دستاوردهای آن خواهد بود. مردم اهواز هنوز همان شور و سرزندگی گذشته را در خود دارند؛ همان روحیه‌ای که روزگاری در یک دکه کوچک نوشابه‌فروشی علی تگری در محله عامری، محفلی فرهنگی و مردمی می‌آفرید. تجربه نشان داده است که اگر حداقل زیرساخت‌ها فراهم شود، مردم خود بهترین احیاگران فضاهای شهری خواهند بود. امروز زمان آن رسیده است که شهردار اهواز و مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان پای یک میز بنشینند و نخستین تفاهم‌نامه عملیاتی و اجرایی را امضا کنند؛ تفاهم‌نامه‌ای که مردم بتوانند نتیجه آن را در کوتاه‌مدت با چشم خود ببینند؛ روشن شدن چراغ یک بازار تاریخی، مرمت یک خانه ارزشمند یا برگزاری نخستین جشنواره بزرگ فرهنگ اقوام. اگر از امروز آغاز نکنیم، ده سال دیگر نیز همچنان در حسرت نقطه آغاز خواهیم ماند. اهواز با پیشینه ایرانی ـ اسلامی، رود خروشان کارون و رنگین‌کمان اقوامش، سزاوار جایگاهی بسیار فراتر از وضعیت کنونی است؛ و بی‌تردید، موفقیت آن می‌تواند سرآغاز تحولی بزرگ در تمامی شهرهای تاریخی خوزستان باشد.